Inside the Unproductive days of a Heroine called Superjaid

December na. Ilang araw na lang pasko na. Usually nung estudyante pa ako, ganitong panahon eh naghahabol na ako ng mga kung ano anong school related stuffs kasi prelims na by next week. Sandamakmak na ang quizes at assignment. Pero ngayong graduate na ako, nakakamiss din pala yung ganung feeling. Masyado na kasing monotonous (yan ba yung word? Ay ewan) or paulit ulit yung nangyayari sa buhay ko ngayon. As in paulit ulit. Babangon ng around 11am or 12nn, check ang phone magoonline para maglaro ng virtual boyfriend ( oo naglalaro ako nyan may angal?) then titingnan kung may update sa mga binabasa kong manga then tatayo na at magtitimpla ng ice cold milo habang nagtsecheck ng fb, twitter at instagram. Bihira ang notifs ko sa fb at twitter kaya madalas nasa instagram ako. Tingin tingin lang ng mga bagong post ng mga kaibigan or ng mga online shop na pinafollow ko. Pagkatapos kakain na ng lunch (around 2-3pm) then magbabasa na maghapon. Mapatagalog romance novel (bagong bili or reread) or manga or amateur stories on wattpad (english or tagalog). Minsan english paperback or ebook kapag may nairecommend ang isang super friend na madalas eh kapatid ko or si mareng sam. Check check ng nilalarong game at instagram in between reading, ng mga pasulpot sulpot na messages sa fb at twitter, (walang nagtetext sa akin kahit everyday akong unli, tatlong tao lang na medyo bihira pa). Pagkatingin ko sa relo nyan gabi na. Oras na para magdinner then ipagpapatuloy ang pagbabasa hanggang matapos or makatulugan (around 3-5am). Then gigising ulit and repeat until fade.

See? Sobrang monotonous ng buhay ko. Unti unti na rin akong nagiging introvert, feeling ko kasi kinakaya kong halos di magsalita maghapon. Tatawa lang ako na parang baliw or kikiligin dahil sa binabasa ko then yun lang. Nagtsitsismisan naman kami ni mama pero dahil mas trip nyang matulog kapag walang ginagawa or magfb kaya mga 1hour sa loob ng 15hours na gising ako. Haaay Anyway..every sunday nababago naman ang routine ko, nagpupunya kasi kaming church. Ang saya nga eh ako kasi ang may hawak ng gitara kapatid ko naman yung worship leader. Maliit lang ang church namin pero masaya kasi basta masaya. Hehehe kaya siguro kinakaya ko ang isang buong linggo ko kasi narerecharge ako ng bonga kapag sunday. =D Kaso nasa manila na ako now. Wala akong sunday na ilolook forward. Namimiss ko na si blue (yung gitara ng church). Namimiss ko ng magkinig kay pastor. Im feeling so down. Sana may mahanap akong church dito na pwede kong attendan. At sana makahanap na ako ng work. Isama nyo ako sa prayers nyo ah super friends.

Sige tatapusin ko na tong post na to. Nonsense naman hahaha salamat sa pagbabasa at pasensya na sa pagaaksaya ko ng oras mo. *huggies* chuuu!! \ ( ^ 3 ^ ) /

PS.
Talk to me in facebook or twitter. Sasagot ako promise. Lagi akong online. Hehehe

Just Believe.

"If you believe, you will receive whatever you ask for in prayer." -- Matthew 21:22

I am getting really anxious again. I've been a bum for almost a year now and it kinda sucks, like totally. But I believe that God have plans for me, great plans that is. So I know that I just have to do what I have to do and let Him have His way on my life.

"We live by faith, not by sight." 2 Corinthians 5:7

Anxiety is something we people always have in our hearts. It's in our nature, I believe. But we have to stick to our faith. Just pray and pray. Let things happen in God's perfect timing, for He answers our prayers in 3 possible ways, it's a YES, NO, and WAIT. So we just have to hold unto God promise. Great things happens to those who wait. =D

Random Stuffs

I miss you super friends. I really do. Anyway..my life's kinda like a roller coaster ride right now, almost a year na rin ganito, nagiging okay na ang lahat halos kaso medyo negative pa rin ang career life ko. Which is kinda good and bad, good kasi hawak ko pa ang oras ko, I can do whatever I want the bad thing is until now di pa rin ako kumikita, wala pa ring trabaho samantalang ilang buwan na ang lumipas simula ng grumaduate ako. And I am really at my limit, nasabi ko na sa previous post ko na sandamakmak na ang nabasa ko at napanuod, nakakatamad na ring maging tambay. Seriuosly, sobrang nakakatamad na talaga. Atat na atat na akong magkwento ng new adventures at new experiences na mararanasan ko kapag may work na ako kaso until now, waley pa rin. Tss

Hindi naman sa walang nagreresponse sa mga pinasahan ko ng resume kaso puro negative ang result tapos dun sa isa nakailang balik ako tapos "We'll call you" din pala ang bagsak. Tss Umasa pa naman ako ng husto dun. Haaay Oh well, di bale feeling ko way lang to ni God para mawala yung anxiety ko sa new journey ko. Bago kasi ako nagstart maghanap ng work, medyo down ako kasi di ko alam kung paano ko haharapin at pano na ako ngayon graduate na ako and all. Feeling ko kulang pa yung natututunan ko sa school, feeling ko di pa ako ready, mga ganun thoughts but then after all ng ilang interviews and stuffs, normal na ako hahaha kinakabahan pa rin ako syempre kapag humaharap sa interviewer pero mas confident na ako unlike nun first na halos himatayin ako sa kaba wahahaha

Nasa pangasinan ako ulit now, wala naman kasi akong gagawin sa manila hanggat wala akong scheduled interview, puro kasi online application ginagawa ko para tipid medyo gipit pa rin kasi kami eh =D I'm still spending my time reading, wala na kasi akong mapanuod sa hard drive ko na interesting. Ayoko ng mag-rewatch ng kahit anong series kaya puro basa ng love stories (ofcourse! hopeless romantic eh) ang inaatupad ko now and surfing the net. Sobrang monotonous ng buhay ko now, puro ebooks and wattpad stories pinagkakaabalahan ko, ay! nagbabasa din pala ako ng pocketbook kapag may bago akong bili. Haaay that's it wala na akong masabi kasi naman sobrang bored na bored na ako hahaha I'm enjoying the company of my ebooks but I want to do something productive and profitable. Kaya super friends I am requesting for your prayers na sana by the end of the year may work na ko. Sige till next post super friends, mwuuuah! \(^ o ^)/ 

--

"Every moment of fear is an opportunity to trust God."

-

New beginning. That's the theme of this new blog of mine. Bagong buhay. Bagong mga karanasan. Bagong adventures. Bagong Superjaid. Yan yung gusto ko. But the shadows of our past keeps haunting us. Old problems keeps coming back. Holding unto our feet, gripping so tightly so that everytime we would try to step forward we can't. Sobrang hirap. Akala ko basta magpakatatag ako, maging positive thinker, eventually magiging ok din ang lahat. Kaso hindi eh that so so so painful dark past keep us from moving, overshadowing our suppose to be bright path. Kung kaya ko lang ibalik sa dati ang lahat gagawin ko, maging masaya lang ulit kami. Bumalik lang sa dati ang lahat. Kung pwede lang. Sana.


Ang hirap hirap. Sobrang sakit. Everytime I see my mom cry, a part of me dies. My oh so positive ideals crumbles before me. Gusto kong sumuko na lang. Para kasing wala ng katapusan yung mga problema paulit ulit na lang. As in paulit ulit na lang. Gusto ko ng magalit. Magwala. Magsisigaw. Manumbat. Kaso hindi pwede, ako yung ate dapat magpakatatag ako para hindi mawalan ng pagasa yung tatlo kong kapatid, at para maging magandang ehemplo na rin. Di sila pwedeng mawalan ng pagasa, di sila pwedeng malungkot, masyado pa silang bata. Kailangan ding maging matatag ako, positibo para sa mama ko, sa akin sya kumukuha ng lakas, ng pagasa, that eventually magiging ok din ang lahat. Di ako pwedeng umiyak. Di ako pwedeng manghina. Ako ang source nila ng lakas ngayon, ng positivity, ng lahat ng bagay. Pero pano kapag di ko na kaya? Kanino ako tatakbo?


Pera. Pamilya. Pag-ibig. Tiwala. Eskwela. Bahay. Bangko. Pagsasama. Kamaganak. Lakas. Distansya. Pagpapahalaga. Kapatid. Ama. Ina. Kasal. Trabaho. Pangarap. Extra. Emosyon. Ako. Oras.


So many words. Different meaning.


Naguguluhan ako. Nahihirapan. Pinipilit magpakatatag. Pinipilitin lumaban. Sa nakaraan. Sa kasalukuyan. Sa hinaharap. At sa kawalan.

Chicken and Mushroom in Oyster Sauce with String Beans ala Superjaid.

Tinamad magluto kanina si mom, so no choice ako but to cook our dinner. Nagpabili na ako ng ingredients, kaso mali yung part ng chicken na nabili so next time na lang daw ang Chicken Cordon Bleu na dapat iluluto ko at dahil nabili na yung mga ingredients, nagdesisyon akong maghalungkat ng fridge na isasama ko sa chicken na nabili for the cordon bleu sana, nakakita ako ng string beans, then naalala ko na may oyster sauce pa sa pantry kaya naisipan kong magluto ng chicken and mushroom in oyster sauce with string beans. Let me share to you how it is made, you can try it if you want to. =D

• 3pcs chicken (thigh part) cut it into 1 inch thick strip
• string beans
• a can of sliced mushroom
• 3-4 tablespoon of oyster sauce
• 3 cloves of garlic
• 1/2pc onions
• 1 tablespoon all purpose flour
• 20g butter
• oil
• salt and paper to taste
• half a cup of water

After preparing the ingredients, you can now heat the pan and lower the heat and now put the butter. Next, put the onions first then the garlic and saute. Mas mabilis kasi masunog ang garlic kaya yun ang dapat unahin. Isunod ang mushrooms and saute ulit. Put some oil para di masunog ang butter, then afterwards you can now put the string beans and some water then cover. Let is simmer under medium heat for 3-5 minutes. Medyo matagal kasing maluto ang string beans so i will help to shorten the cooking time kung tatakpan mo yun pan. =D 

Uncover and lower the heat after 3-5 minutes, and let it simmer until the sauce is reduced and thickens. While waiting, season the chicken with salt and pepper, if the sauce is ready you can now put the chicken. Put the oyster sauce and water. Then put the flour for the sauce to thicken. Season with some pepper and let it cook for 10 more minutes and viola! You can now enjoy your very own Chicken and Mushroom in Oyster Sauce with String Beans.

Good for 2-3 servings.

Enjoy your meal super friend! =D

S.

Hi Super Friends! Ang tagal na nung huli kong post, 18 days ago pa, dyusme ako na ang sabaw! Hahaha Di ko alam kung paano ko susundan yung "feeling" matalino post ko. Sabaw na sabaw lang talaga ang kautakan ko ngayon at isa pa rin akong dakilang tambay. Wahahahaha Napa-"WHAT???" siguro kayo ng bonga sa sinabi kong tambay pa rin ako till now samantalang 5months na ang lumipas nung gumraduate ako eh waley pa rin ang kagandahan ko, di pa rin working girl ang peg. Di naman sa nahihirapan akong maghanap, ang totoo nyan eh di pa talaga ako naghahanap. Yeah, di pa ako nagstart magpasa ng resume and stuffs like that. Wanna know why? Kasi walang salapi. Di pa ako kasama sa household budget. Napauwi kasi si Paps from Abu Dhabi at last month lang sya nakaalis papuntang lupain ng mga arabo so ayun kapag maiksi ang kumot matutong mamaluktot ang peg ng whole family. Nasa 3rd year college ang isa sa aking sisterette and 4th year high school at grade 6 naman ang pangatlo at bunso. So kinda bonga gastos ang whole pamilya me kaya saka na lang daw muna ako maghanap kapag may maibibigay na sila mom and dad na kaperahan sa akin to pursue my working girl dream. Hahahaha

Bagot na bagot na talaga ako in all honesty, as in! Nabasa ko na lahat ng manga na pwede kong basahin, panuorin ang lahat ng anime na meron ako, rerun pa nga ng rerun ang peg nung iba. Nasuya na rin ako sa kakainternet at kakapuyat. Sukang suka na talaga ako ng walang ginagawa. for the last 5months. Suko na ako sa buhay tambay. Di ko kaya. I give up!! Di ko nga alam kung paano nakakatagal yung iba dyan eh siguro dahil di naman ako lumalabas ng bahay, amputla putla ko na kaya. Ok lang naman ako na pumuti ako kaso yung healthy na pagputi naman sana. Hahahahaha

Actually kaya gusto ko na ring magkawork eh para na rin makatulong sa aking beloved pamilya, hahaha totoo yan promise! Syempre di ko itatanggi na para may sarili na akong pera at ng mabili ko mga gusto ko pero gusto ko rin talagang makapagbigay na ng perang pinaghirapan ko kay mader. Gustong gusto ko ng matupad yung pangarap kong every month eh idedate ko alternately ang isa sa kanila para ipagshopping. Deym! Kinikilig ako kapag naiisip ko yung shucks! =D Tapos bet na bet ko rin yung thought na pupunuin ko yung fridge namin para di puro tubig ang laman. Ang saya nun ramdam na ramdam ko yung excitement. Hahahaha

Ang dami pa rin kasi naming utang so yung sweldo ni paps eh mauubos agad pambayad wala ng extra para kahit papano eh may pangsplurge sila mom then kailangan na ring magimpok ng salapi dahil gusto na naming bumili ng sarili subdivision este bahay. 21 years ng nagaabroad si paps pero wala pa kaming sariling bahay. Sobrang dami kasing pagsubok sa buhay, gapang kung gapang ang ginawang pagpapaaral sa amin ni paps kaya kating kati na akong magwork at ng makatulong na ako sa aking pamilyey. =D

Oh crap! Naging heavy yung post ko, tss Di bale atleast di na masyadong sabaw hahaha for the past 5 months ang dami kong natutunan sa buhay sa totoo lang, ang dami kong nabuong pangarap, ang dami kong pangakong ginawa, at ang dami kong natutunan tungkol sa sarili ko. Ikekwento ko sa inyo yung mga yun next time super friends, pangako yan! Oh sya till next post! Mwuah!